Pińsk, Wiera Charużaja

Droga do Pińska średniej jakości i się dłuży.
Nadal trudno jest mi przyzwyczaić się do białoruskich pustkowi.

Pińsk, nieformalna stolica Polesia.
Ponad tysiąc lat historii (pierwsza wzmianka z 1095 roku), jedno z najstarszych miast Białorusi.
W 1581 r. Stefan Batory nadał miastu prawo magdeburskie oraz herb.

W Pińsku urodził się biskup, historyk i poeta Adam Naruszewicz oraz pisarz i reporter Ryszard Kapuściński.

Ul. Flotylli Dniepropietrowskiej wzdłuż rzeki Piny
Nie wiem czy dobrze tłumaczę, bo wyjątkowo trudne to sformułowanie: „Miastu sławnemu marynarką – Pińskowi, od wdzięcznych Rosjan, Braterstwo marynarki – nienaruszalne!”
… chodzi tu o podkreślenie lat tradycji flotylli marynarki rzecznej w Pińsku a szczególnie udziału Flotylli Dniepropietrowskiej w wyzwoleniu miasta od niemiecko-faszystowskich najeźdźców.

Drugie graffiti na Białorusi. Pierwsze widziałem w Grodnie.

Wiera Charużaja, pseudonim „Polskaja kamsamołka”.
Bohater Związku Radzieckiego.
Walczyła w Batalionie Komunistycznym przeciwko oddziałom gen. Stanisława Bułak-Bałachowicza.
Od grudnia 1921 członkini Komunistycznej Partii (bolszewików) Białorusi.
Potem działała na wschodnich ziemiach Polski w komunistycznym podziemiu.
We wrześniu 1925 została aresztowana przez polskie władze i skazana na osiem lat więzienia – przebywała m.in. w Fordonie.
W 1932 wyjechała do Związku Radzieckiego.
W 1935 wykluczono ją z partii w wyniku donosu męża. W sierpniu 1937 została aresztowana przez NKWD i uwięziona w Mińsku.
W końcu w 1942 aresztowali ją Niemcy.

Bazylika katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pińsku
Katedra stoi na miejscu pierwotnie drewnianej z 1396, potem zamienionej na murowaną w 1510 za Zygmunta I Starego.
Obecna budowla to barok z 1712 – 1730.

Odgłosy pińskiej katedry:


Byłem przekonany, że to język polski, ale znajomy Białorusin uważa, że to białoruski.