Mińsk, Cmentarz kalwaryjski cz.2

W latach 1989- 1990 z inicjatywy Konsulatu Generalnego (jeszcze PRL) przystąpiono na cmentarzu do prac dokumentacyjno-inwentaryzacyjnych. Prowadziła je Marina Kozłowska, pracownik naukowy Instytutu Sztuki Białoruskiej Akademii Nauk. Badania na nekropolii podjęli też polscy specjaliści pod kierownictwem prof. Ryszarda Brykowskiego. W ich toku sporządzili oni spis inwentarzowy grobów, grobowców i kaplic, znajdujących się na nekropolii. Obejmuje on w sumie 3356 opisów miejsc pochówków, zawierających personalia, wielkość i rodzaj mogił rozmieszczonych w XXII kwaterach.

Większość grobów dziś jest zniszczona, nikt o nie nie dba, chociaż cmentarz jest w rejestrze zabytków polskiego Ministerstwa Kultury. Oficjalnie jest to zabytek chroniony przez władze. Ich rola sprowadza się jednak do jego chronienia przez stróża. Obiekt nie jest rewaloryzowany i niewątpliwie za parę lat zacznie już nieodwracalnie niszczeć. Wymaga pilnych prac remontowych. Przynajmniej niektóre groby powinny zostać na tej nekropolii uratowane. Jest ona bowiem świadectwem zasięgu polskiej kultury. Dowodem na to, że mieszkający w Mińsku Polacy nie są w nim przelotnymi lokatorami, ale że mieszkają u siebie. Kresowa polskość nie zamykała się bowiem na linii Wilno-Lwów, ale sięgała do Mohylewa i Bobrujska, odciskając ślad materialny i ludzki.

http://kresowiacy.com/2014/05/cmentarz-kalwaryjski-w-minsku-nekropolia-polskiej-szlachty/

przerywnik z motywem współczesnym

wzorowo prowadzony kącik pożarniczy

Brama z okresu klasycyzmu zbudowana w 1830 przez Jerzego Kobylińskiego na pamiątkę zmarłej żony.

część płyt jest odnowiona

Tajny sowietnik, to nie osoba kolaborująca z rosjanami jak by laikowi mogło by przyjść do głowy.
“w Imperium Rosyjskim tytuł urzędniczy, stopień w służbie państwowej – radca stanu / radca dworu”

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego

Dodaj komentarz